Ali Teoman

Kaç kişi bunun farkındaydı, kaç kişi buna katılır tam olarak bilmiyorum, bence Ali Teoman “bizim kuşak”ın en ilginç, en güçlü metinlerinden bazılarını yazdı. Türkçe edebiyatın, okuma alışkanlıklarının rotasının tümden başka yönlere döndüğünü ben de görüyorum tabii, ama şuna da inanıyorum: bir kitabın içinde, metnin özünde eğer yeterli güç varsa, zaman geçtikçe moda, kişiler, kişisel yargılar gibi engellerin hepsini sollayıp kendi gücünü kanıtlama ihtimali de çok büyük -- Tutunamayanlar ve Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nün başarısını yazarları sağlıklarında ne ölçüde görebildiler? Uykuda Çocuk Ölümleri ve Karadelik Güncesi gibi metinlerin de, bugün bu kitapları farkeden kişi sayısı belki çok azsa da, bundan kırk yıl, elli yıl sonra hem dopdolu, keskin, zehirli, lanetli karamizahlarıyla, hem de içinden geçtiğimiz zamanın karmaşasını büyük bir dil ustalığıyla kayda geçirmiş olmalarıyla kültleşeceklerini, klasikleşeceklerini düşünüyorum.

Bir kere yüzyüze karşılaşıp iki üç cümle konuşabildik, birkaç kere mektuplaştık, birkaç ortak işte adlarımız yanyana yazıldı, aklımın bir köşesinde nasıl olsa günün birinde Ali Teoman’la ortak, daha planlı, daha güçlü bir iş yapma fırsatı çıkacağı yönündeki çocuksu bir umudu beslerken hastalığının haberleri karşısında acıyla, çaresiz kalakaldım.

İyi bir yazar olmanın yanında, iyi bir öğretmendi, sokak müzisyenliği, sporculuğu da vardı, mimardı bir de tüm bunların üstüne. İyi bir insan olduğu her sözünden, her halinden belli olan biriydi Ali Teoman. Bu hastalıkların, bu çok erken, çok acılı ölümlerin gelip gelip böyle insanları vurmasına --